Michaił Aleksandrowicz Tetyaev

Urodził się około 1840 (?) – zmarł w latach 1923-1925, Słonim (?).
Szlachcic. Sędzia. Deputowany do Dumy, „prawa ręka cara”.
Niewiele wiadomo o nim i z wiele z tych informacji pozostają niepewne.

MICHAIL ALEKSANDROVITCH TETYAEV - portrait
MICHAIL ALEKSANDROVITCH TETYAEV - portrait

Niektóre daty

około 1840 – narodziny, prawdopodobnie w Niżnym Nowogrodzie.

1865 – Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Cesarskim w Moskwie. Wejście do klasy „czin”.

1869 – Narodziny jego córki Very.

1879 – Narodziny jego syna Władimira.

1882 – Narodziny syna Michaiła.

przed 1894 – członek Sądu Rejonowego w Niżnym Nowogrodzie.

1894 – Wiceprezes Sądu Rejonowego w Witebsku.

1896Rzeczywisty radca stanu (DSS) (4-ty „czin”, odpowiednik stopnia generała); Magistrat powiatu slonimskiego.

przed 1900 – Prezes Sądu Rejonowego w Witebsku.

1 marca 1903 r. – 4 października 1908 r. – Członek Trybunału w Sankt Petersburgu.

1917 – Schronienie na posiadłosciach w powiecie słonimskim, obecnie terytorium Polski.

1918 – Trzecie małżeństwo z Marią Archipowną Rożkowską.

1919 – Narodziny syna Jerzego.

około 1923/25 – śmierć.

Ranga społeczna

Jego nazwisko pojawia się w slowniku „Najwyższa administracja Imperium Rosyjskiego. Krótki słownik” Sergeja V. Wołkowa (Сергей ВВ Волков), historyka.

Extrait de "La plus haute administration de l'Empire russe. Dictionnaire court".

Tłumaczenie: „Przyjazd do służby i funkcji w pierwszej klasie w 1865 roku. Radny stanu aktualny (DSS)
w 1896 roku (4-ty „czyn”). Honorowy sędzia (sędzia pokoju?) hrabstwa Słonim /ostatnia wzmianka 1 marca 1916/”.

Wyjaśnienie jest potrzebne: w imperialnej Rosji urzędnicy państwowi zostali podzieleni na 14 „czynów” (rang), równoważnych rangom wojskowym, od rejestratora kolegium po wszechmocnego kanclerza imperium. Pierwsze cztery naprawdę liczyły się, w każdym razie w XIX wieku.
Aby zorientować się, jak ważna była klasa:
W 1858 roku 671 mężczyzn pełniło funkcję 4-tego „czynu”, w 1916 roku było ich 5356.

Radny stanu aktualny (DSS) miał prawo do tytułu Waszej Ekscelencji.

„Czynownik” uważany dostawal przywileje szlacheckie począwszy od 8-go „czynu” (rangi). Od 4-tego „czynu” szlachectwo było dziedziczna.

Należał do szlachty rosyjskiej, części 3-ej, tzn. tej, która została nabyta w służbie cywilnej i która uzyskała prawo szlachectwa dziedzicznego.

«Алфавитный список дворянских родов Гродненской губернии внесенных в дворянскую родословную книгу», Скоропечатная Типография Э. И. Мейлаховича, г. Гродна, 1900 г.

Życie zawodowe i zaangażowanie polityczne

Deputowany w Dumie.

W ramach swoich obowiązków był, jak ich nazywano, „prawą ręką cara”.

Niestety, nie mamy żadnych dokumentów potwierdzających te informacje, które są nadal przekazywane ustnie.

Prawnik, sędzia

W 1894 r. „Kraj”, czasopismo wydawane po polsku w Petersburgu, w dziale „Kurier Prawny” ogłasza tę nominację:

„….członek Sądu Okręgowego w Nowogrodzie, Tietiajew, wiceprzewodniczący Sądu Okręgowego w Witebsku”.
Zakłada się, że pracował w Niżnym Nowogrodzie co najmniej od 1882 roku, kiedy to urodził się jego syn Michaił.

Pod koniec kariery od 1 marca 1903 r. do 4 października 1908 r. praktykował w Petersburgu jako sędzia, członek Trybunału (patrz zdjęcie medalu).

Pracował również w Słonimiu (obecnie Białoruś, prowincja Grodzieńska) jako sędzia pokoju.

Rok 1908 musi być rokiem, w którym przeszedł na emeryturę nie opuszczając Petersburga.

 

BULLETIN MINISTERSTWA Sprawiedliwości, 1898.PDF (w języku rosyjskim)

Jego posiadłości

Posiadał duże nieruchomości w regionie Słucka, w Rosji (szukamy dokumentacji na ten temat) oraz w regionie Słonimskim posiadłośc Malatycze 272 koło Starej Wsi (patrz mapa powyżej).
Posiadał też budynek w Petersburgu (ale to do potwierdzenia).

Źródło 1 Malatycze  /  Źródło 2 Malatycze

Adres w Sankt Petersburgu

W 1914 r. mieszkał na ulicy Barmalejewa 1, z córką Werą i z synem Władimirem.

W 1915 r. wszyscy oni przenieśli się na prospekt Aptekarskij 6.

Źródło 1 – 1914  /  Źródło 2 – 1915
St Petersbourg, Aptekarskij prospekt 6 - aujourd'hui.
St Petersbourg, Aptekarskij prospekt 6 - aujourd'hui.

Życie rodzinne

Był trzykrotnie żonaty, dwukrotnie owdowiały.

Miał kilka dzieci: Wera, Władimir, Mikhaił…. (inni?) i ostatni syn, jedyne dziecko trzeciego małżeństwa, Jerzy.

Znamy tylko ostatnie lata jego życia. Dlatego szukamy wszelkich informacji dotyczących lat poprzednich.

Opuścił Rosję i swój majątek w Petersburgu, Słucku…. w czasie wojny domowej, aby schronić się w Malatyczach w powiecie slonimskim, na własnej ziemi, która po wojnie z Polską stała się polską. Był więc chroniony przed represjami nowego komunistycznego rządu Lenina.

Jego ostatnia żona pochodziła ze Słonimszczyzny, nazywała się Maria Archipowna Rożkovskaja, polskiego pochodzenia.

Pół roku, najzimniejszego, spędzali we Włoszech z powodów zdrowotnych Marii Archipownej.
Okazja, aby powiedzieć, że Michaił Aleksandrowicz mówił w kilku językach, z tego co wiemy, w siedmiu w tym greka i łacina.

Zmarł w latach 1923-1925 w wieku powyżej 80 lat. Jego żona, choć znacznie młodsza, zmarła 4 miesiące po nim z powodu gruźlicy, która w tym czasie była nieuleczalna. To było w maju-czerwcu (?). Miała około 22 lata.

Wielka historia miłosna lub historia wielkiej miłości.

Anegdota

Legenda rodzinna głosi, że pewnego dnia podczas wielkiej demonstracji zobaczył z okna swojego domu swoich dwóch synów idących na czele zagniewanych ludzi.
Po dochodzeniu policja cesarska znalazła tajną drukarnię w piwnicach Michaiła Aleksandrowicza. Czy byli to jego synowie Michaił i Vladimir czy inny syn? Biografia Michaiła, jego syna, mówi o karze cara za jego sprzeciw. Vladimir był również zaangażowany w ruch rewolucyjny.

Pamiątka

Łyżka należąca do Michaiła Aleksandrowicza Tietejewa – jeden z przedmiotów, który przetrwał wojny i inne burze i jest rzadkim wspomnieniem jego osoby.